Jak wynika z badań przeprowadzonych przez naukowców z Norwegian University of Science and Technology (NTNU), osoby, które dużo chodzą, odczuwają mniejszy ból pleców w dolnym odcinku kręgosłupa w porównaniu do osób, które chodzą mało. Jednak ważne jest tempo, jak i dystans chodzenia.

W badaniach opublikowanych na łamach czasopisma „JAMA Network” naukowcy przyjrzeli się związkowi pomiędzy chodzeniem a ryzykiem wystąpienia przewlekłych dolegliwości dolnego odcinka kręgosłupa. Wyniki pokazały, że osoby, które regularnie spacerują, odczuwają mniejszy ból w porównaniu z osobami, które chodzą mało. Ale to nie wszystko – istotny okazał się również czas i dystans chodzenia. Naukowcy zgodnie wskazali – lepiej chodzić dużo niż szybko.

Ponad 100 minut spaceru dziennie zmniejsza ryzyko bólu kręgosłupa

Wyniki tych badań, zdaniem autorów, mogą przynieść systemowi opieki zdrowotnej znaczne oszczędności, a także złagodzić ból u wielu pacjentów oraz zapobiegać przewlekłym problemom związanymi z plecami.

– Osoby, które chodzą ponad 100 minut dziennie, mają o 23 proc. niższe ryzyko wystąpienia dolegliwości dolnego odcinka kręgosłupa niż osoby, które chodzą 78 minut lub krócej – powiedziała Rayane Haddadj, doktorantka na NTNU. – Intensywność również wpływa na ryzyko wystąpienia długotrwałych problemów z plecami, ale nie tak znacząco jak codzienny czas chodzenia.

W badaniu, które jest częścią badania Trøndelag Health Study (HUNT), wzięły udział 11 194 osoby. Dystans i intensywność codziennego chodzenia mierzono za pomocą dwóch czujników, które zamieszczono uczestnikom na udzie i plecach przez okres 7 dni.

– Wyniki podkreślają wagę znalezienia czasu na aktywność fizyczną – aby zapobiegać zarówno przewlekłym problemom z plecami, jak i wielu innym chorobom. Z czasem może to przynieść znaczne oszczędności dla społeczeństwa – powiedział Paul Jarle Mork, profesor na Wydziale Zdrowia Publicznego i Pielęgniarstwa NTNU.

Ból dolnego odcinka kręgosłupa

Ból dolnego odcinka kręgosłupa, zwany potocznie bólem krzyża, to jeden z najczęstszych zespołów bólowych, z jakimi pacjenci zgłaszają się do lekarza. Właściwa diagnostyka i odpowiednie dobrane leczenie są kluczowe, ponieważ mogą zapobiec chronifikacji bólu.

Przyczyn bólu w dolnym odcinku kręgosłupa jest wiele i należą do nich:

• zmiany zwyrodnieniowe krążka międzykręgowego (dyskopatia),
• zmiany zwyrodnieniowe stawów międzykręgowych – międzywyrostkowych,
• przepuklina krążka międzykręgowego,
• nadwyrężenia mięśniowe,
• rwa kulszowa,
• siedzący tryb życia i niewłaściwa ergonomia,
• choroby zapalne stawów,
• osteoporoza,
• choroby wewnętrzne – schorzenia narządów jamy brzusznej lub klatki piersiowej,
• kręgozmyk, kręgoszczelina.

Ból może być promieniujący, miejscowy, przewlekły, ostry lub podostry. Objawy bólu kręgosłupa kwalifikuje się w kategoriach:

• tępy ból – mogą towarzyszyć mu skurcze mięśni, ograniczenia ruchomości, promieniowanie bólu do miednicy i bioder;
• ostry ból – piekący, rozprzestrzenia się do dolnej części pleców, tyłu ud, a czasem do łydek lub stóp, może pojawić się również drętwienie i mrowienie ;
• ból nasilający się – np. po dłuższym siedzeniu lub staniu, wynika z obciążenia dysku międzykręgowego, rozciągnięcie mięśni i ruch przynoszą ulgę;
• ból podczas zmiany pozycji – np. problemy z wyprostowaniem się, chodzeniem, wstawaniem lub siadaniem.

Często zdarza się, że u pacjentów rozwija się przewlekły ból kręgosłupa lędźwiowego, co może być przyczyną wielu czynników, np. zmian zwyrodnieniowych, uszkodzenia krążka międzykręgowego lub przewlekłym napięciem mięśni w okolicy lędźwiowej. Ból zwykle określany jest przez pacjentów jako tępy i trwa powyżej 3 miesięcy. Przewlekłe bóle kręgosłupa mają cechy zmian o charakterze neuropatii i wymagają specjalistycznego leczenia.

Prawidłowa diagnostyka bólu kręgosłupa opiera się na wywiadzie z pacjentem, następnie badaniu fizykalnym i badaniu obrazowym (np. zdjęcie rentgenowskie, rezonans magnetyczny, tomografia komputerowa). Po prawidłowym rozpoznaniu przyczyny i rodzaju bólu kręgosłupa wdrażane jest leczenie farmakologiczne, fizjoterapia, zabiegi małoinwazyjne lub metody inwazyjne.

Źródła: PAP, medycynakregoslupa.pl